«Πράσινα» αυτοκίνητα και οικολογική οδήγηση

Γράφει ο Μάνος Ράλλης στις 29/10/2009
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια παγκόσμια προσπάθεια προκειμένου να περιοριστεί το φαινόμενου του θερμοκηπίου και η καταστροφή που προκαλεί ο άνθρωπος στον πλανήτη που κατοικεί. Σε εξέχουσα θέση βρίσκεται η αυτοκινητοβιομηχανία η οποία ύστερα από ατελείωτες συζητήσεις και μεγάλες πιέσεις των κυβερνήσεων αλλά και ακολουθώντας το πνεύμα της εποχής κάνει ότι είναι δυνατόν ώστε να περιορίσει τους ρύπους και τα μικροσωματίδια που εκπέμπουν τα προϊόντα της.

Όλα τα αυτοκίνητα βελτιώνουν την αεροδυναμική τους, αποκτούν πιο οικολογικούς κινητήρες, χάνουν βάρος, χρησιμοποιούν συστήματα Start&Stop, εφοδιάζονται με συστήματα ανάκτησης ενέργειας, ενσωματώνουν υβριδική τεχνολογία, ενώ σύντομα αναμένονται και τα πρώτα αμιγώς ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα. Όσο «πράσινα» και οικολογικά να είναι τα αυτοκίνητα όμως, ο βασικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά κατανάλωση καυσίμου και εκπομπές ρύπων είναι ο οδηγός.

Όση τεχνολογία και να διαθέτει το αυτοκίνητο αν ο οδηγός δεν οδηγεί οικονομικά τόσο η κατανάλωση όσο και οι εκπομπές ρύπων δεν πρόκειται να πλησιάσουν στα εργοστασιακά νούμερα που ανακοινώνουν με υπερηφάνεια οι αυτοκινητοβιομηχανίες. Αυτό συνεπάγεται ότι αν θες να δεις τις εργοστασιακές τιμές στην πράξη και να νιώσεις ότι βοηθάς τον πλανήτη θα πρέπει να κάνεις πολλές υποχωρήσεις. Να μην έχει δηλαδή σημασία ο χρόνος, πότε θα φτάσεις στον προορισμό σου ή αν θα χάσεις το επόμενο φανάρι. Ακόμα και το χρώμα του αυτοκινήτου δε θα μπορείς να επιλέξεις, καθώς οφείλεις να το αγοράσεις σε λευκό ή ασημί προκειμένου τους καλοκαιρινούς μήνες να λειτουργεί πιο εύκολα το Air Condition.

Επίσης όταν πας μια βόλτα στο κέντρο της πόλης με το αυτοκίνητό σου δεν πρέπει να κάνεις γύρους για μια θέση στάθμευσης αλλά να πληρώσεις αμέσως κάποιο οργανωμένο πάρκινγκ γιατί έτσι θα γλιτώσεις τον πλανήτη από μερικά λίτρα καυσίμου και κάποια γραμμάρια CO2. Παράλληλα θα πρέπει στον αυτοκινητόδρομο να κινείσαι με χαμηλές ταχύτητες και να αποτελείς μέχρι και εμπόδιο για τους άλλους, τους κακούς, τους ρυπογόνους οδηγούς.

Ένας ακόμα παράγοντας που επηρεάζει σημαντικά τις οικολογικές επιδόσεις είναι η διαδρομή και η χρονική στιγμή που την καλύπτουμε. Το ίδιο αυτοκίνητο με τον ίδιο οδηγό θα καταναλώσει λιγότερο καύσιμο στην ίδια διαδρομή σε διαφορετικές ώρες της ημέρας. Για παράδειγμα, αν κάποιος οδηγός κινείται σε μια μεγάλη λεωφόρο στις 8:30 (ώρα που ο περισσότερος κόσμος κατευθύνεται προς την εργασία του) θα καταναλώσει περισσότερο καύσιμο από τον οδηγό που κινείται στον ίδιο δρόμο με το ίδιο αυτοκίνητο στις 23:00 όπου δεν υπάρχει κίνηση, σταμάτα-ξεκίνα και που αν διατηρήσει μια συγκεκριμένη ταχύτητα περνά όλα τα φανάρια δίχως να τον πιάσει το κόκκινο στο φανάρι. Συμπέρασμα, το νυχτοκάματο είναι πιο οικολογικό.

Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι οικολογικός οδηγός με οικολογική συνείδηση δεν είναι αυτός που αγοράζει Toyota Prius, Honda Insight ή όποιο άλλο αυτοκίνητο σου πουλάει δεντράκια, φυλλαράκια και λουλουδάκια. Οικολογικός οδηγός είναι αυτός που ανεξαρτήτως αυτοκινήτου είναι διατεθειμένος να χάσει χρόνο, να κινηθεί πιο αργά και κυρίως πιο έξυπνα.

Για το τελευταίο θέλω να δώσω ένα παράδειγμα. Πριν από αρκετούς μήνες ο Jeremy Clarkson, ο εκκεντρικός παρουσιαστής της εκπομπής Top Gear, έκανε το εξής πείραμα. Έβαλε τον Stig, αγωνιστικό οδηγό της εκπομπής, να οδηγεί ένα Toyota Prius σε αγωνιστικούς ρυθμούς μέσα στην πίστα και αυτός τον ακολουθούσε στον ίδιο ρυθμό με μια BMW M3. Βέβαια ο αγωνιστικός ρυθμός του Prius (κίνηση στις στροφές με 80km/h) είναι ρυθμός βόλτας για την M3 και αυτό αποτυπώθηκε στην κατανάλωση όπου το ιαπωνικό υβριδικό έκαψε, σύμφωνα με τον παρουσιαστή, αντίστοιχη βενζίνη με το βαυαρικό supercar του V8 των 4lt και των 420ps.

Το εν λόγω extreme test φυσικά και δεν αποδεικνύει ότι η BMW M3 είναι πιο οικολογικό αυτοκίνητο από το Toyota Prius, το αντίστροφο ισχύει στο 99.9% των περιπτώσεων, αλλά δείχνει στην πράξη ότι ο οδηγός είναι το Α και το Ω σε αυτό που αποκαλούμε οικολογική οδήγηση.